„Modlitwa żaby” – Anthony de Mello c.d.

Cytaty pochodzą z książki pt. „Modlitwa żaby – księga opowiadań medytacyjnych” – Anthony de Mello
Wydawnictwo ZYSK i S-KA, Poznań

„Równie zdumiewające jest zobaczyć,
jaki użytek robią ze swej wyobraźni…
(…)
…i swych emocji…
(…)
…(jak puste byłoby nasze życie,
gdybyśmy nie mieli na co się złościć)…
(…)
…(dobrze jest zapalić świecę,
ale przeklinać ciemność jest zabawnie)…
(…)
…(naszymi wrogami nie są ci, którzy nas nienawidzą,
lecz ci, których my nienawidzimy)…
(…)
…i jak czują się dumni – zwykle bez powodów…
(…)
…ze swych osiągnięć!”
s. 323-328

Dialog jest duszą relacji międzyludzkich.
Ale przeszkód do dialogu jest niestety wiele,
a tych, którzy je pokonują, niewielu.
Wiele można osiągnąć,
jeśli przede wszystkim mniej mówimy,
a więcej słuchamy
(…)
…i powstrzymujemy się od decydowania z góry,
o czym ta druga osoba mówi…
(…)
…i czego druga strona chce…
(…)
…i nie reagujemy na to, co przypuszczamy,
że ktoś powiedział…
(…)
…ani nie przypuszczamy,
że wiemy, o czym ktoś mówi…
(…)
…ani nie nadajemy swego własnego znaczenia
cudzym słowom…
(…)
…ale niestety, często nawet nie słyszymy,
co ktoś mówi…
(…)

Doskonałe słuchanie to słuchanie nie tyle innych,
co siebie samego.
Doskonały wzrok, to widzenie nie tyle innych,
co siebie.,

Bo nie potrafią zrozumieć drugiego ci,
którzy nie usłyszeli siebie;
i są ślepi na rzeczywistość drugich ci,
którzy siebie nie zgłębili.
Słuchacz doskonały słyszy cię nawet wtedy,
gdy nic nie mówisz.
(…)

…i prawie nigdy nie mówimy o tych samych rzeczach…
(…)
…nieprawdaż?
s. 335-340

„Zbyt często widzimy ludzi nie takimi, jakimi są, lecz jakimi
my jesteśmy.”

s. 342

„Tak mi przykro! To nie z panią mam do czynienia,
ale z wyobrażeniem w swojej głowie.”
s. 343

„Widzimy ich przeważnie przez okulary naszych uprzedzeń.”
s. 345

„Wady, które widzimy u innych,
 są przeważnie naszymi wadami.”
s. 346

„Nawiązywać relacje to reagować.
Reagować to rozumieć siebie.
Rozumieć siebie to być oświeconym.
Relacje międzyludzkie są szkołami oświecenia.”
s. 351

„Wszystko, co dajesz innym, dajesz sobie samemu.”
s. 355

„(…) pomagając sobie nawzajem, pracują w rzeczywistości dla własnego dobra.”
s. 356

„Jest niemożliwym pomagać komuś, nie pomagając sobie,
lub szkodzić komuś, nie szkodząc sobie.”
s. 356

„Gdybyśmy byli oskarżeniu o włamanie i wkraczanie z zamiarem czynienia dobra, ilu z nas mogłoby nie przyznać się do winy?
s. 360

„Dzięki Bogu, że nasze motywy służenia innym
są ukryte przed okiem ogółu.”
s. 363

„Starzy ludzie są samotni nie dlatego, że nie mają nikogo,
kto by dzielił ich brzemię, lecz dlatego,
że tylko swoje własne brzemię mają do niesienia.”
s. 370

„Miłość leczy wszystkich – zarówno tych, którzy ją otrzymują,
jak i tych, co dają.”
s. 370

„Służba jest cnotą, gdy towarzyszy jej mądrość”
s. 372

„Tylko mądrym można bezpiecznie 
powierzyć zadania zmiany innych lub siebie.”
s. 373

„Jeśli nie służysz, szkodzisz innym.
Jeśli służysz, szkodzisz sobie.
Nieznajomość tego dylematy to śmierć duszy.
Wyzwolenie od tego dylematu to życie wieczne.”
s. 377

„Większość ludzi kocha ludzkość.
To sąsiada nie mogą znieść.”
s. 379

„(…)jest człowiekiem, który chodzi w góry wycinać kamień i zarabia na życie w pocie czoła, ale z pieśnią w sercu, ponieważ jest zadowolony, że jest tym, czym jest, i żyje tym, co ma.

Nic nie jest tak dobre, jak wygląda,
zanim to dostaniemy.”
s. 384


„(…)aby uczynić świat miejscem bezbolesnym,
trzeba zmienić swe serce – nie świat.”
s. 386

„Nigdy nie zdajemy sobie sprawy, jakie mamy szczęście, dopóki nasza sytuacja się nie pogorszy.”
s. 387


„Chwila obecna nie jest nigdy nie do zniesienia,
jeśli żyjesz nią w pełni. Nieznośnym jest być tutaj ciałem
o dziesiątej rano, a duchem o szóstej po południu;
ciałem w Bombaju, a duchem w San Francisco.”
s. 388


Wahadło
„Nie myśl o przyszłości/. Po prostu wykonuj pojedyncze tyknięcia, a będziesz się cieszyć każdym tyknięciem przez resztę życia.”
s. 389

„(…)świadomość śmierci nadaje słodycz życiu.”
s. 389

„Większość ludzi tak bardzo boi się umrzeć,
że w rezultacie swych wysiłków, by uniknąć śmierci,
nigdy nie żyje.”
s. 396

„(…)to nasza kultura i uwarunkowania,
a nie nasza natura, nas dzielą.”
s. 399

„(…)nie zawsze mam to, co lubię, nauczyłem się zawsze lubić to, co mam.”
s. 404

„Częściej niż myślisz, ludzie robią ci to, o co ich prosiłeś!”
s. 409

„Bez względu na to, w którą stronę się skieruję, płynę do domu.”
s. 418

THE END


„Modlitwa żaby” – Anthony de Mello

Cytaty pochodzą z książki pt. „Modlitwa żaby – księga opowiadań medytacyjnych” – Anthony de Mello
Wydawnictwo ZYSK i S-KA, Poznań

„(…)jeżeli posłuchasz uważnie jakiegoś opowiadania, nigdy już nie będziesz taki sam.”
s. 9

„Nie odzywaj się, chyba że możesz ulepszyć ciszę.”
s. 30

„Ja mówię, ty słuchasz.
Ty mówisz , ja słucham.
Żaden nie mówi, obaj słuchamy.
Żaden nie mówi, żaden nie słucha: panuje cisza.”
s. 32

„W grze w karty zwanej życiem jeden jest ręką, drugi jest rozdaniem, zgodnie z ich najlepszymi zdolnościami. (…) Nikt nas nie pyta, czy będziemy grać. Tu nie ma wyboru. Grać musimy. Pytanie tylko jak.”
s. 34

„(…) najlepsza modlitwa i najwspanialsze rozmyślanie polega na akceptacji życia dokładnie takim, jakie ono jest.”
s. 35

” rzeczywistość przeważnie nie jest tym, czym jest, ale tym,  czym chcemy, żeby była.”
s. 49

„Najpierw wyciągamy wnioski, a potem staramy się znaleźć sposób, aby do nich dojść.”
s. 49

„Co za pożytek z oczu, gdy serce ślepe?”
s. 59

„Nie każdy, którego oczy są zamknięte, śni
i nie każdy z otwartymi oczami może widzieć.”
s. 60

„Samo pojednanie ocali świat, nie sprawiedliwość,
która jest innym określeniem na zemstę.”
s. 73

„Słowa (i pojęcia) są wskaźnikami, nie odzwierciedleniem rzeczywistości,
lecz, jak mówią mistycy Wschodu,
gdy mędrzec wskazuje na księżyc, idiota widzi tylko palec.”
s. 74

„Prawie nigdy nie widzimy Rzeczywistości.
Widzimy zaś jej odbicie w formie słów i pojęć, które zaczynamy uważać za Rzeczywistość. Świat, w którym żyjemy, jest w głównej mierze wytworem umysłu.”
s. 74

„Gdy zamiatasz dziedziniec świątyni, nie zatrzymuj się, by przeczytać stare gazety.
Kiedy oczyszczasz swoje serce, nie zatrzymuj się, aby zabawiać się w słowa.”
s. 75

„(…)Nie ożywiaj ludzi ideałami; wyganiaj ich na powrót w Rzeczywistość;
ponieważ sekret życia tkwi w samym życiu, a nie doktrynach, które go dotyczą.”
s. 77

„Po co zapalać latarnię, kiedy słońce świeci na niebie?
Po co nawilżać ziemię, gdy obmywa ją deszcz?”
s. 78

„Bóg jest czczony w radości płynącej z serca.

Gdy ludzie są radośni, wtedy zawsze są dobrzy,
ale jeśli są dobrzy, rzadko się radują.”
s. 104

„Bóg nie może się zajmować tym, co z powodzeniem możesz sam zrobić.”
s. 113

„Gdybym powiedział o mojej pustce lub był jej świadom,
czy byłaby to pustka? Muzyka potrzebuje pustki fletu;
litery – pustki strony; światło – próżni zwanej oknem;
świętość – braku własnego „ja”.”
s.127

„Kłopot z ideałami polega na tym, że jeśli wszystkie wprowadzasz w życie,
życie z Tobą staje się niemożliwe.”
s. 130

„Gdy but pasuje jak ulał, zapomina się o stopie.
Gdy pasek jest dopasowany, zapomina się o ciele, które opasuje.
Gdy wszystkie rzeczy są w harmonii, zapomina się o własnym „ja”.
A więc, co za użytek z twoich wyrzeczeń?”
s. 132

„O Panie, jakim przykładem jest dla nas to młode pokolenie. Czy widzisz, że ten młody człowiek raczej przyzna się do grzechu, niż skłamie.”
s. 142

„Zrozpaczony pacjent powiedział do psychiatry:
„Niezależnie od tego, dokąd się udaję,
muszę zabierać ze sobą siebie samego – i to wszystko psuje”.
Obie rzeczy – zarówno to, przed czym uciekasz,
jak i to, za czym wzdychasz – są w Tobie.
s. 148

„Wszystko, czego trzeba, aby odsłonić samego siebie, to słówko pochlebstwa lub krytycyzmu.”
s. 155

„Jedna jest tylko przyczyna każdego zła na ziemi: „To jest moje”.”
s. 156

„Twoim obowiązkiem jest po prostu być.
Nie być kimś ani też nikim – bo w tym leży chciwość i  ambicja
– nie być tym lub tamtym – a więc uwarunkowanym
– ale po prostu być.”
s. 159

„(…) zanim coś dostaniemy, musimy najpierw się zapytać, po co nam to.”
s. 173

„Życie osobno czyni wspólne życie łatwiejszym.
Bez dystansu nie ma wspólnej więzi.”
s. 177

„Zwykle prawdy nie znajduje się w statystykach…”
s. 204

„Ci, którzy wiedzą, nie mówią, ci, którzy mówią, nie wiedzą.
Tak więc mądrzy milczą. Mądry milczy – głupi kłóci się.”
s. 208

„Prawda potrafi dokonywać przemian… (…) Może być ona względna… (…) Jest rzeczywista…(…)
Myślę, więc jestem nieświadomy.
W momencie myślenia przebywam
w NIERZECZYWISTYM świecie abstrakcji
lub przeszłości, albo też przyszłości.”
s. 208-211

„Jak ktoś może mówić o oceanie
do żaby w studni;
albo do teoretyka
o Rzeczywistości?”
s. 211

„Nie trzeba ludzi uczyć, jak mają patrzeć.
Wystarczy ich ocalić od nauki, która ich zaślepia.”
s. 229

„Jesteśmy gotowi iść na całość
– tylko wtedy gdy nie działają nasze hamulce.”
s. 279

„Duchowość to nie wiedza, czego się pragnie,
lecz zrozumienie, czego się nie potrzebuje.”
s. 289

„W życiu najlepsze rzeczy nie są ani kosztowne, ani trudne do znalezienia.”
s. 290

„Nie ma większej radości, niż nie mieć powodu do smutku;
nie ma większego bogactwa niż zadowolenie z tego co się ma.”
s. 292

„Serce oświeconego jest jak zwierciadło:
niczego nie chwyta, niczego nie odrzuca;
przyjmuje, ale nie zatrzymuje.”
s. 293

„Jak się nad tym zastanowić,
nigdy nie traci się więcej, bez względu na to, ile się traci.”
s. 296

„Dobry sposób na przebycie mniejszej odległości
w dłuższym czasie to iść szybciej.”
s. 300

„Niektórzy ludzie nigdy niczego się nie nauczą,
ponieważ łapią wszystko zbyt szybko.
Mądrość bowiem nie jest stacją, do której się przyjeżdża,
lecz sposobem podróżowania,
jeśli będziesz podróżował zbyt szybko,
nie zauważysz krajobrazu.
Wiedzieć dokładnie, gdzie się idzie,
może być najlepszym sposobem na pobłądzenie.
Nie wszyscy, którzy się błąkają, błądzą.”
s. 301

 

DROGA ŚRODKA
„Nie naciągaj za bardzo strun swojej gitary, bo się zerwą. Nie trzymaj ich też zbyt luźno, bo nie dobędziesz z nich muzyki. Trzymaj się środka.”
s. 304

„Istoty ludzkie reagują nie na rzeczywistość, lecz na idee w swoich głowach…(…)
Widzą nie to, co jest,
ale to, co ich nauczono widzieć. (…)”
s.309-310

„Zamiast dotykać rzeczywistości, reagują na stereotypy…(…)
…lub sztywne zasady…(…)
s. 315-316

cdn.

„PRZEBUDZENIE” – Anthony de Mello

Cytaty pochodzą z książki pt. „PRZEBUDZENIE” – Anthony de Mello
Wydawnictwo ZYSK i S-KA, Poznań 2004.

„Psychologowie twierdzą, ze ludzie chorzy w istocie rzeczy nie chcą naprawdę Znalezione obrazy dla zapytania "PRZEBUDZENIE" - Anthony de Mellowyzdrowieć. W chorobie jest im dobrze. Oczekują ulgi, ale nie powrotu do zdrowia. Leczenie bowiem jest bolesne i wymaga wyrzeczeń.

Przebudzenie, jak wiadomo, nie jest rzeczą najbardziej przyjemną. W łóżku jest ciepło i wygodnie, budzenie nas irytuje. I to jest powód, dla którego prawdziwy guru nigdy nie usiłuje ludzi budzić..”

s.9-10

„(…)Ile ludzie muszą się nacierpieć w jakimś związku, by zrozumieć iluzoryczność wszelkich związków”.

s.19

„Czy to ja zwariowałem, czy też oni wszyscy? Naprawę tak jest. Bo wszyscy jesteśmy stuknięci. Cały świat zwariował. Obłąkani lunatycy! Jedynymi powodem, dla którego nie zamyka się nas w wariatkowie może być to, że jest nas tak wielu. (…) Kierujemy się stukniętymi poglądami na miłość, związki międzyludzkie, szczęście, radość, na wszystko. Jesteśmy więc do tego stopnia stuknięci, ze kiedy wszyscy są co do czegoś zgodni, to z całą pewnością możesz uznać, że się mylą!”

s. 22

„Kiedy coś zwalczasz, wiążesz się z tym na wieki (…) Jedynym sposobem, aby się z tego wyzwolić, jest poddać się temu.”

s.24

„Prawdy nie da się wyrazić słowami. Prawdę dostrzega się nagle, jako skutek przyjęcia określonej postawy. A więc możesz się nie zgadzać ze mną, a jednak dostrzec prawdę. Konieczna jest tu tylko otwartość, chęć odkrywania czegoś nowego. I to tylko jest ważne, a nie to, czy zgadzasz się ze mną lub nie.”

s.26

„Nie cierpimy rzeczy nowych. Nienawidzimy ich. (…) Nie chcemy widzieć rzeczy nowych, jeśli nas niepokoją. Zwłaszcza jeśli wymagają od nas zmiany nas samych.”

s.27

„Wiara daje nam olbrzymie poczucie bezpieczeństwa, zawierzenie natomiast jest niepewnością. Poczuć taką zadufaną wiarę. Przygotuj się na to, by iść, i bądź otwarty. SZEROKO OTWARTY! Jesteś gotów by słuchać?
Pamiętaj jednak OTWARTYM nie oznacza bynajmniej, byś był naiwny; nie jest to równoznaczne z połykaniem wszystkiego, co mówią do ciebie. O nie! Musisz rzucić wyzwanie wszystkiemu co mówią. Ale taki sprzeciw ma wypływać z twojej otwartości, a nie uporu. Sprzeciwiaj się wszystkiemu.”

s.28

„Zazwyczaj wszystko, co robimy, przynosi nam jakieś korzyści. Wszystko.”

s.35

„Jest taka historyjka o ludziach płynących na tratwie u wybrzeży Brazylii i umierających z pragnienia. Nie mieli pojęcia, że płynęli po wodzie zdatnej do picia. Rzeka wpływała do morza z taką siłą, że jeszcze kilka mil w głąb oceanu można było pić słodką wodę. Nie wiedzieli o tym.
W taki sam sposób my płyniemy po oceanie pełnym radości, szczęścia i miłości. Większość ludzi nie ma o tym zielonego pojęcia. (…)
Ludzie są zahipnotyzowani, śpią.”

s.39

„Słuchać i widzieć to najtrudniejsze rzeczy na świecie. Nie chcemy widzieć (…) Nie chcemy patrzeć, ponieważ grozi nam odrzucenie wcześniejszych poglądów. Grozi nam zmiana. Nie chcemy patrzeć. Kiedy patrzysz, możesz stracić kontrolę nad życiem, którą z takim trudem utrzymujesz. I tak oto tym, czego najbardziej potrzebujesz, aby się obudzić (….) to otwartość, gotowość do nauczenia się czegoś nowego. (…)
Pierwszą reakcją będzie STRACH. Nie idzie o to, że boimy się nieznanego. (…) To czego się obawiamy to utrata znanego.”

s.43

„Egoizm ma (…) swe źródło w instynkcie samozachowawczym, który jest naszym najgłębszym i podstawowym instynktem. (…) pozbyć się egoizmu? To niemożliwe; to tak, jakby dążyć ku samozagładzie.”

s.45

cdn..