***

Tadeusz Miciński

***
Płyną ciche, srebrne łzy
i fioletów płynie żal
w nieskończoną ciemną dal -
pachną zwiędłe bzy - 
to Ty, duszo? Ty!

W chmurach leci czarny ptak,
niesie w szponach krwawy plon -
"Czy to z Twoich dumnych łon
wyrwany ten znak?" Tak, ma dużo, tak.
"Tyś mię zaklął w tęczy snów,
do tych szarych zimnych mglic -
co masz mówić - prędko mów -
łzy ci płyną z lic -"
Nic, ma duszo, nic."

____________
Wiersz Tadeusza Micińskiego w: "Złote sny i fioletów żal (perły liryki europejskiej)", Wybór wstęp i opracowanie Aleksander Nawrocki, Wydawnictwo Książkowe IBiS, Warszawa 1993, s. 161.

Autor: agnecha

czasem wierszem piszę..

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s