I ZNÓW…

i znów noc
mroczna i głucha
chowam się pod koc
by nie zobaczyć ducha

i znów się boję
znowu cicho płaczę
smutek w sercu koję
tak się boję…

i znów sama
w ciemności łzy ocieram
przeżywam swój dramat
swą rolę – życie gram

i znów czekam
marzę, myślę, marzę
miłość odwlekam
los swój ważę
i znów…
21.10.2003

Autor: agnecha

czasem wierszem piszę..

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s